Em dixwazin têkilîyên xwe yên bi Tirkîyayê û Adirbêcanê re serdemeke nû vekin:Nîkol Paşînyan

Serokwezîrê Ermenîstanê Nîkol Paşînyan di Antlantic councilde gotarek raber kirîye û tê de sîyaseta der ya hevsengî ya hukumêta Komara Ermenîstanê raber kirîye.
Ewî bi taybetî destnîşan kirîye: “Ez kêfxweş im ku derfeta min heye ku ez bi we re li ser sîyaseta der ya Komara Ermenîstanê gotûbêj bikim.Hukumeta Ermenîstanê polîtîkayeke der ya ku em jê re dibêjin polîtîkaya derve ya hevseng û hevseng pejirand. Di bingehê vê sîyasetê de bilindkirina asta serxwebûn û serwêrîya Komara Ermenîstanê ye.
Dema ku em difikirin ka formûla bilindkirina asta serxwebûnê çi ye, em gihîştin wê encamê ku ew tê wateya ku girêdayîbûna bi çend kesan re bi girêdana bi piran re biguherîne. Em niha di çarçoveya vê biryarnameyê de tevdigerin. Bê guman em berî her tiştî li ser peywendîyên xwe yên navçeyî radiwestin, ji ber ku em ê çiqas serbixwe, ewledar bin, sîstêma me ya ewlehîyê çiqasî pêbawer be, girêdayî wê yekê ye ku em ê li herêmê çawa peywendîyan hebin.
Hûn dizanin ku ji çar sînorên welatê me 2 bi temamî girtî ne, ez behsa sînorên me yên bi Tirkîyayê û Adirbêcanê re dikim. Du sînorên me yên din hene: bi Gurcistanê û Îranê re. Hilbet ev her du sînor ji bo me gelek girîng in, em hevkarîyê dikin, bi her du cînarên xwe Gurcistan û Îranê re têkilîyên me yên baş hene, lê em dixwazin du têkilîyên xwe yên bi Tirkîyayê û Adirbêcanê re serdemeke nû vekin.
Van salên dawî de, me di pêvajoya aşîtîyê de bi Adirbêcanê re pêşveçûyîneke mezin bi dest xist. Ji bo ku ev pêşkeftin ji we ra bê fam kirin, hûn dizanin ku em niha li ser pirojeya peymana aşîtîyê li gel Adirbêcanê gotûbêj dikin, û niha me li ser 15 xalên ji 17 xalên wê peymanê gihîştîye rêkeftina tam û du xal mane ku hîn pêwîst e em li ser bigihin rêkeftina dawî. Em hêvî dikin ku ev pêvajo bi lez û bez temam bibe. Bê guman em bi Adirbêcanê re di qalibekî dualî de kar dikin, lê dîyar e ku baldarî û piştevanîya civaka navdewletî wê ji bo efirandina jîngehek guncaw ji bo bidestxistina aşîtîya domdar gelek kêrhatî be.
Bi Tirkîyayê re dîyalogeke me ya aktîv heye. Di van salên dawî de min çend hevdîtin bi serokkomarê Tirkîyayê re kiribûn, di sondxwarina serokkomarê Tirkîyayê de amade bûm, vê dawîyê me li Nyû Yorkê li kêleka civata giştî ya Netewên Yekbûyî hevdîtin pêk anî, û rêkeftineke me ya pir taybet heye ku di qonaxa yekem de sînorên xwe ji welatîyên welatên sêyem û xwedîyên pasaportên dîplomatîk re vekin, û em hêvîdar in ku di zûtirîn dem de ev rêkeftin bê cî bi cîkirin. Em di wî warî de dixebitin.
Li alîyê din em bi hevkarên din yên herêmê re, mebesta min bi Gurcistan û Îranê re, hevkarîyê kûrtir dikin. Helbet rewşek navdewletî heye ku rê li ber kûrkirina peywendîyên li gel cînarên me digire û ev rewş ji alîyê her kesî ve tê zanîn, ez behsa wan nakim.
Lê ez difikirim ku em dikarin van şert û mercan li ber çavan bigirin û ji alîyê din ve jî bi cînarên xwe re têkilîyên xwe pêş bixin. “Helbet em hêvîdar in ku gava em peymana aşîtîyê ya bi Adirbêcanê re bi dawî bikin û îmze bikin û her wiha asayîkirina peywendîyan bi Tirkîyayê re bi dest bixin, em hêvîdar in ku di rewşa me ya herêmî de destkeftek çê bibe, ku ev yek ne tenê wê bi tevahî rewşa navçê biguhere, lê bi bawerîya min wê bandoreke pir berbiçav û girîng li ser rewşa navneteweyî jî hebe”.







